Tytuł Dziady, wziął się od pogańskiego obrzędu, który był odprawiany w dzień zaduszny, jeszcze przez długie lata, po przyjęciu przez Polaków chrześcijaństwa. Przeprowadzany był on w kaplicy cmentarnej, przy zasłoniętych oknach, w skupieniu. Prowadził go Guślarz, człowiek odpowiedzialny za przeprowadzanie modłów, oraz wywoływanie duchów, zmarłych osób, które cierpiały męki w czyśćcu. Oczywiście męki te były adekwatną karą do popełnionych przez nich grzechów. Jeśli któryś z duchów popełnił poważne grzechy, słono za to płacił, zaś te które nie zgrzeszyły zbyt dostawały przeważnie nie zbyt duża karę. Którą łatwo było z siebie zdjąć. Na obrzędzie Dziadów, Guślarz był jakby mistrzem ceremonii, który wywoływał duchy, przy pomocy specjalnie do tego przygotowanych atrybutów, oraz modłów które odprawiał. Ponadto przed rozpoczęciem obrzędu, w kaplicy zostały zasłanianie wszystkie okna, oraz zamykane drzwi, tak by nikt nie mógł przeszkodzić w ceremonii, zaś duchy, nie mogły uciec z tak zamkniętej kaplicy. Przyznam iż podczas czytania tej książki, nie jednokrotnie na plecach pojawia się dreszczyk. Często tez budzi się refleksja, nad własnym życiem, podczas czytania Dziadów, zastanawiałem się nie raz czy nic nie musze zmienić w swoim życiu. Tak by nie podzielić losu, duchów z tej lektury. Które nie jednokrotnie cierpiały męki za swoje grzechy. Kto nigdy nie przeczytał tej lektury, nie zrozumie moich słów.