W dziadach części czwartej, spotykamy zaś ducha Gustawa, przychodzi on do nas w zupełnie innych okolicznościach. Zjawa ta wpada do domu księdza podczas modlitwy za dusze zmarłych, która odbywała się tuż po kolacji. Ksiądz odmawiał modlitwę z dziećmi, które z początku były przestraszone. Zaś po czasie zaczęły śmiać się z przybysza. Człowiek ten był obłąkany, uważał gałąź świerku za swojego przyjaciela, wszyscy którzy znajdowali się z nim w pomieszczeniu, widzieli u niego obłęd. Człowiek ten opowiada ciągle o ukochanej, która stracił, okazało się iż wybrała ona bogatszego. Gustaw ma pretensje do księdza, który wpoił mu ideały z książek, bezpośrednio związanych z miłością. Pustelnik Gustaw był kiedyś umiłowanym uczniem księdza. Pustelnik, opowiada o tym jaki był szczęśliwy w związku, oraz o tym, jak bardzo teraz cierpi. Wyraźnie widać iż postać pustelnika nie może znieść ogromnego bólu, który mu towarzyszy. Na pytanie księdza, kiedy Pustelnik zazna spokoju. Ten odpowiada mu że dostąpi go dopiero podczas gdy jego luba umrze, wtedy razem pójdą oni do nieba. Pozostawia także bardzo ważną przestrogę, która mówi iż kto zbuduje sobie niebo na ziemi, ten prędko nie dozna prawdziwego nieba. Taki szczęśliwy świat stworzył sobie Gustaw, co się okazało jego świat runął, wszystko się zawaliło, sam został potępiony, przez co cierpi do tej pory.